Bazyli Głowacki

Jak trafiłam do Dobrego Towarzystwa?

Do Dobrego Towarzystwa dołączyłam pod koniec kwietnia 2026 roku, a do zespołu jakoś na początku czerwca. To, że w ogóle tu jestem, to trochę czysty przypadek… a właściwie zasługa Bazylego 😊 Przeszłam długą drogę, zanim tutaj trafiłam. Jak to bywa w życiu, były wzloty i upadki. Cieszę się jednak, że jestem właśnie tutaj.

Co daje mi tutaj radość?

Czas spędzony z ludźmi, których lubię, daje mi dużo radości i szczęścia. Bardzo lubię nasze wspólne wyjazdy, rozmowy i ten śmiech, który tak często nam towarzyszy.

Dlaczego dołączyłam do zespołu?

Jestem osobą, która lubi angażować się w rzeczy, które mają sens i dają mi satysfakcję. Do Dobrego Towarzystwa dołączyłam, bo chciałam coś zmienić w swoim życiu. Chciałam zrobić coś dobrego dla innych i dać od siebie to, co mam najlepszego: swój czas, uśmiech, serce i poczucie humoru.

Co tutaj znalazłam?

Dużo więcej, niż się spodziewałam. Przyjaciół, zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i miejsce, do którego chce się wracać.

Czego się tutaj uczę?

W tej grupie nauczyłam się trochę bardziej wierzyć w siebie, chociaż nadal jestem swoim najsurowszym krytykiem. Wciąż uczę się stawiać granice i mówić o swoich potrzebach, choć przyznam, że idzie mi to czasem dość opornie 😊 Działanie w fundacji DT pokazało mi, że można być życzliwym, pomagać innym, a jednocześnie z szacunkiem mówić o swoich granicach.

Co znaczy dla mnie życzliwość?

W Dobrym Towarzystwie są wartości, które są mi bardzo bliskie. Jedną z nich jest życzliwość. Wierzę, że czasem drobny gest, uśmiech czy dobre słowo mogą sprawić, że czyjś dzień stanie się trochę lepszy 😊

Co jeszcze warto o mnie wiedzieć?

Mam duży dystans do siebie i bardzo łatwo się śmieję, często również z własnych pomyłek. Lubię dobrą, swobodną atmosferę, dużo radości i pozytywnej energii. Wtedy praca z ludźmi staje się po prostu przyjemnością.

Mimo własnych trudnych doświadczeń wciąż wierzę, że warto spotykać się z ludźmi, rozmawiać, poznawać się i budować relacje. Bo właśnie dzięki ludziom zwykły dzień może stać się lepszy, a życie nabiera trochę więcej sensu 🫶🥰

Jak zaczęła się moja przygoda z Dobrym Towarzystwem?

Od prostej propozycji: „A może chciałabyś nam pomóc w promocji?”. Ponieważ uwielbiam nieść pomoc i angażować się w dobre inicjatywy, odmowa po prostu nie wchodziła w grę.

Co wnoszę do zespołu?

Jako najmłodsza osoba w zespole staram się wnosić do naszej grupy mnóstwo świeżej energii, entuzjazmu i nowych pomysłów. Mimo młodego wieku bez problemu odnajduję wspólny język z każdym. Różnice wiekowe dla mnie nie istnieją.

Co dało mi Dobre Towarzystwo?

Dzięki Dobremu Towarzystwu zyskałam większą pewność siebie i jeszcze mocniej otworzyłam się na relacje z ludźmi.

Jaka jestem na co dzień?

Jestem energiczną, pełną uśmiechu i bardzo wrażliwą osobą. Mimo że zazwyczaj bije ode mnie wysoka energia, potrafię też wejść w cichszy, bardziej refleksyjny ton.

Co mnie wciąga poza Dobrym Towarzystwem?

Mam w sobie mnóstwo pasji. Uwielbiam czytać książki, chwytać ulotne chwile na zdjęciach, a także relaksować się w kuchni, piekąc pyszne ciasta. Bardzo bliski mojemu sercu jest świat zwierząt. Do tego fascynuje mnie motoryzacja. Choć dopiero stawiam w niej swoje pierwsze kroki i ciągle się jej uczę, to z wielką ciekawością odkrywam ten świat.

Co daje mi radość?

Wolność i kontakt z naturą. Nie potrzebuję dużo. Od All inclusive wolę kontakt z naturą, czyli las, góry i wodę.

Co znalazłem w Dobrym Towarzystwie?

Przede wszystkim poznałem wiele fantastycznych osób, z którymi przyjemnie spędza się czas. Jako delikatny introwertyk zawsze miałem problem z nawiązywaniem kontaktu. Formuła, w jakiej prowadzone są spotkania, sprawiła jednak, że praktycznie od razu można fajnie i płynnie nawiązać kontakt z grupą nieznanych wcześniej ludzi

Dlaczego dołączyłem do zespołu?

Chciałem współtworzyć coś większego i rozwijać inicjatywę, która ma na celu powrót do zwykłych, fizycznych spotkań międzyludzkich, nieopartych tylko na suchym pisaniu w mediach społecznościowych.

Czego się tutaj uczę?
Ciężkie pytanie, ale chyba chodzi o pokonywanie nieśmiałości w przełamywaniu lodów i nawiązywaniu nowych kontaktów międzyludzkich.

Co jest dla mnie szczególnie ważne?

To, że w czasach obojętności i kłótni międzyludzkich tworzymy zgraną społeczność, w której każdy rozumie, że jesteśmy inni, i akceptujemy to w sposób automatyczny.

Co daje mi radość?

Najbardziej cieszą mnie ludzie, twórczość, ruch i nowe doświadczenia. Lubię poczucie, że nie tylko istnieję, ale też coś tworzę. Lubię rysować, zajmować się rękodziełem, nagrywać filmy, tańczyć, pływać, jeździć na rowerze, podróżować i poznawać ciekawych ludzi.

Trudno mi po prostu gdzieś przyjść i niczego nie wymyślić. Jeśli podoba mi się jakieś miejsce albo dobrze czuję się wśród ludzi, dość szybko pojawia się u mnie ochota, żeby coś nagrać, zorganizować, ulepszyć albo wymyślić.

Co dało mi Dobre Towarzystwo?

Przede wszystkim ludzi. Po przyjeździe do Poznania zależało mi na tym, żeby znaleźć nie tylko pojedynczych znajomych, ale też społeczność, której mogłabym poczuć się częścią.

Dzięki Dobremu Towarzystwu poznałam różne osoby, zaczęłam częściej wychodzić z domu, miałam więcej okazji do kontaktu i rozmów z innymi ludźmi i poczułam się trochę bardziej „u siebie” w tym mieście.

Podoba mi się sama możliwość bycia częścią społeczności, w której można nie tylko przyjść na wydarzenie, ale też poznać innych, porozmawiać i stopniowo znaleźć swoje miejsce.

Dlaczego dołączyłam do zespołu?

Interesowało mnie nie tylko uczestniczenie w gotowych wydarzeniach, ale też tworzenie czegoś, co może być przydatne dla innych. Chciałam nagrywać filmy, pokazywać Dobre Towarzystwo z różnych stron i w ciekawy sposób opowiadać o nim osobom, które jeszcze go nie znają. Zależało mi na tym, żeby więcej osób mogło dowiedzieć się o tej społeczności i znaleźć w niej coś dla siebie.

Dlatego stopniowo chciałam przejść z roli uczestniczki do roli osoby, która również współtworzy Dobre Towarzystwo.

Czego się tutaj uczę?

Często staram się doprowadzić wszystko do perfekcji i potrafię zbyt długo zastanawiać się, czy coś wyszło wystarczająco dobrze. Teraz uczę się po prostu działać: zrobić, spróbować, popełnić błąd i poprawić, zamiast bez końca czekać na idealne okoliczności.

W końcu jakiś rezultat jest zazwyczaj lepszy niż żaden.

Co jest dla mnie szczególnie ważne?

Chyba najbardziej ludzie i możliwość bycia w kontakcie z innymi.

Bardzo bliska jest mi sama idea tworzenia przestrzeni, w której można poznać innych, poczuć się mniej samotnym i znaleźć swoje miejsce. Wydaje mi się, że czasami człowiek naprawdę potrzebuje tylko trafić w odpowiednie miejsce i spotkać właściwych ludzi, żeby poczuć się trochę bardziej „u siebie”.

Co jeszcze warto o mnie wiedzieć?

Zwykle mam dużo pomysłów i planów, ciągle gdzieś biegnę i próbuję zdążyć ze wszystkim. Lubię, kiedy dzień jest pełen ruchu. I właśnie to ciągłe bycie w ruchu daje mi dużo energii i sprawia mi ogromną przyjemność.